In mijn vorige blog las je hoe ik samen met Petra op zoek ging naar balans in mijn topsportjaar. We kwamen tot de conclusie dat ik in mijn piekjaar op zowel privé als topsportgebied overzicht moest creëren. In deze blog lees je hoe ik actie onderneem om dit jaar ook zo succesvol te maken als ik vooraf had bedacht.
Na het overzicht creëren in mijn planning, kwam het moeilijke deel: concreet maken hoe ik mijn prioriteiten ging vertalen naar acties. Hoe ziet het eruit als ik rugby prioriteer boven sociale contacten? Wat doe ik, en wat laat ik? En belangrijker: hoe accepteer ik dat niet alles op 100% kan?
Petra kwam met een oefening: werk per blok een “Goed, Beter, Best”-scenario uit. Neem bijvoorbeeld de rugbyperiode. Wat is een goede invulling daarvan? Wat is een betere? En wat is de allerbeste?
Dit vond ik de moeilijkste oefening. Mijn eerste instinct was om alles in cijfers uit te drukken. Goed is 50 push-ups, beter is 60, best is 70. Klaar. Maar dat was niet de bedoeling. Het ging niet om statistieken, maar om mindset. Het ging erom wat voor gevoel ik overhield aan mijn acties. De balans vinden in dit topsportjaar bleek dus moeilijker dan vooraf gedacht.
Door die oefening kon ik uiteindelijk per categorie bepalen wat haalbaar was. Bijvoorbeeld: tijdens een rugbyperiode is werken niet de prioriteit, maar misschien kan ik wél mijn boekhouding bijwerken. Wat is het minimale dat ik wil bereiken? Wat zou me tevreden maken?
Dit was allemaal leuk en aardig, en had mijn stress dus naar beneden gehaald, maar inmiddels ging het seizoen beginnen en moest ik gaan kijken of het ook in de praktijk zo goed zou uitpakken!
Als eerste stond er een rugby periode op de planning waarin ik veel wilde trainen en ook wilde presteren. Er was wat werk maar tijdens de belangrijke wedstrijdweken had ik dat zo veel mogelijk geminimaliseerd. Het lukte mij daardoor om volledig te focussen op de sport en ik heb die periode ook echt lekker kunnen spelen, en mooie resultaten geboekt. So far, so good!
Toen kwam de verhuisperiode. Ik had natuurlijk al verhalen gehoord van de horrorverhuizingen, hoe stressvol het kan zijn en hoeveel relaties er wel niet sneuvelen in zulke periodes, dus met samengeknepen billetjes en ingehouden adem begonnen mijn vriendin en ik nu aan die van ons.
Rugby en werk was nog steeds gaande, maar zoals vooraf aangegeven was er nu maar één prioriteit. Ik moest er dus genoegen mee nemen dat ik af en toe gesloopt op een training stond, of na een lange werkdag nog snel even de IKEA in te schieten om een gordijntje of twee te bekijken.
Normaal gesproken ben ik daar niet zo goed in, en komt er na een paar weken een moment waarin ik explodeer omdat ik te veel tegelijk aan het doen was. Dan zou ik bijvoorbeeld na een stressvolle verhuisdag alsnog aankomen op training met de gedachten: Nou gaan we knallen. En vervolgens met alle oefeningen m’n PR proberen te verbeteren.
Door deze oefening van Petra heb ik de 2 maanden verhuizing kunnen doorstaan, én kunnen rugbyen, én ook nog samen kunnen blijven met mijn vriendin, en dat zonder geblesseerd te raken of mentaal naar de klote te gaan. Voor het eerst voelde het alsof ik een stressvolle situatie met vertrouwen kon aanpakken. Niet alles hoeft perfect, en dat is oké. Het gaat erom dat je weet wat je prioriteiten zijn én dat je jezelf toestaat om soms een beetje te struikelen zonder meteen in paniek te raken.
Thank God For Priorities!
Inmiddels zijn we al halverwege het jaar. We spelen met het Nederlands Team de finale van de Rugby Europe Championship op 15 maart 2025. Meer informatie over deze wedstrijd vind je hier.
Heb jij net als David ook weleens moeite met het vinden van jouw balans in een chaotisch topsportjaar? Kan je ook hulp gebruiken bij het creëren van overzicht in jouw drukke planning? Bij Tough Minds denken we graag met je mee!
Meer over onze ambassadeurs & Team Tough Minds? Lees het hier! of volg David Weersma op instagram.
